Modernistička drama

U modernoj drami koja se afirmirala u vrijeme naturalizma vanjski se sukobi zamjenjuju unutarnjima, tj. sukobima u samome liku. Naturalisti su u ljudskim nagonima i strastima pronalazili velik dramski potencijal.
U drugoj polovici 19. stoljeća skandinavski dramatičari Henrik Ibsen i i August Strindberg donose značajne tematske i stilske novine. Obojica su krenuli od naturalističke pa se razvili do simbolističke građanske drame.
Najpoznatija je Strindbergova naturalistička drama Gospođica Julija, a simbolistička trilogija Put u Damask, Mrtvački ples i Sablasna sonata.

Anton Pavlovič Čehov prvi je pravi modernist. Pisao je lirske drame ili drame atmosfere.  Poznat je i kao dramski impresionist. Na pozornicu je uveo svakodnevni život u kojem se naoko ništa bitno ne događa te time izvršio reformu dramske tehnike.
Lirske drame:
Galeb
Ujak Vanja
Tri sestre
Višnjik

Značajke Čehovljeve lirske drame:
- dezintegracija dramske radnje koja se raspada na fragmente
- dramsko se miješa s lirskim
- inzistiranje na unutarnjim sukobima, vanjskih nema
- velik broj likova
- u dijalozima se ne razvijaju sukobi
- dijalozi se raspadaju na monologe
- stanke i šutnje dobivaju važnu ulogu
- teme traženja vlastitog identiteta, otuđenja i nemogućnosti komunikacije
 - izostanak uobičajene dramske napetosti
- lirska atmosfera
- simbolika i lajtmotivi
- izražajnost glazbe i zvučnih efekata

Tri sestre

U obitelji pokojnoga generala Prozorova ostale su tri kćeri - Olga, Maša i Irina te njihov brat Andrej. Zbog očeva posla već jedanaest godina žive u provinciji i žude za povratkom u Moskvu.
Drama afirmira stav da je bilo kakva promjena bolja ni od kakve.