Stilska izražajna sredstva (figure)

a) FIGURE DIKCIJE - temelje se na učinku pojedinih glasova u jeziku

ASONANACA- ponavljanje samoglasnika
ALITERACIJA - ponavljanje suglasnika
ANAFORA - ponavljanje riječi na početku stihova
EPIFORA - ponavljanje riječi na kraju stihova
ONOMATOPEJA - oponašanje zvukova iz prirode
ANADIPLOZA - ponavljanje riječi s kraja jednog na početku drugog stiha
SIMPLOKA - ponavljanje riječi na početku i na kraju stiha
PLEONAZAM - suvišna uporaba riječi kojoj je značenje već sadržano u drugoj riječi

b) FIGURE RIJEČI (TROPI) - nastaju promjenom osnovnog značenja riječi
METAFORA - prijenos dijela značenja u riječi ili izrazu prema sličnosti
METONIMIJA - prijenos dijela značenja u riječi ili izrazu prema stvarnim odnosima (prostorno-vremenskim)
ALEGORIJA - proširena metafora (čitavo djelo u prenesenom značenju)
PERSONIFIKACIJA - neživome se daju osobine živog
EPITETI - ukrasni pridjevi
PERIFRAZA - rabi se definicija ili izraz umjesto naziva za nešto
EUFEMIZAM - uporaba blaže riječi
SINEGDOHA - dio se uzima umjesto cjeline, jednina umjesto množine
SIMBOL - zamjenjivanje neke riječi, životne pojave ili pojma njegovom uvjetnom, alegorijskom oznakom

c) FIGURE MISLI - odnose se na širi smisao onoga što je rečeno

ETIMOLOŠKA FIGURA - ponavljanje istog korijena u dvjema ili više riječi
LITOTA - upotreba blažeg izraza
POREDBA - uspoređivanje pojmova
ANITETZA - stavljanje u operku suprotnih pojmova da bi se istaknuli
IRONIJA - kaže se suprotno onome što se misli
HIPERBOLA - preuveličavanje
GRADACIJA - postupno pojačavanje ili slabljenje početnog dojma
SLAVENSKA ANTITEZA - sastoji se od: pitanja, negacije pitanja i odgovora
OKSIMORON - spajanje protuslovnih pojmova

d) SINTAKTIČKE FIGURE - odnose se na poredak riječi u rečenici

POLISINDETON - nizanje veznika bez gramatičke potrebe
ELIPSA - izostavljanje riječi u rečeničnoj cjelini
INVERZIJA - obrnut poredak riječi od standardnog, neutralnog reda riječi
ASINDETON - izostavljanje veznika
RETORIČKO PITANJE - pitanje koje ne traži odgovor